Мен қазіргі заманның педагогімін қазақ тілі эссесі

Мен қазіргі заманның педагогімін

«Мұғалім – оқушы үшін ең

жоғары адамгершіліктің үлгісі.

Сондықтан да ол оқушы жүрегінде

ұмытылмас із қалдырады».

Н.А.Добролюбов.

Ұстаз, шәкірт, мектеп – бір-бірінен ажыратуға болмайтын атаулар. Мектептің рухани өмірі мұғалімнің өн бойында. Шәкірттің ұстазына «Мені қолымнан төмен қарай тартпаңыз, жоғары да тартпаңыз, қолым ауырады. Мен үшін қиналмай, еркі жоғары қарай көтерілетін білім баспалдағын табыңыз» деген талабы тағы да бар. Сондықтан ұстаз өз қызметін шәкірттерімен өз дәрежесінде атқарған кезде ғана мектеп болады, өйткені, мұғалім мектептің негізін қалаушы жоғарғы рух иесі.

«Бүгінгі таңда мұғалім қандай болу керек, оның кәсіби біліктілігі қандай жолдармен көрінеді?» деген сұрақтарға «Мұғалім, ең алдымен, бала жанының тамыршысы болуы тиіс» деген жауап айтсақ орынды. Бала жүрегінің пернелерін дәл тауып оны ойната білу үшін мұғалім күнделікті қызметінде, сабақ өту барысында, сабақтан тыс жұмыстарда бала жүрегін баули білуі қажет.

Шыр етіп сәби дүниеге келіп, ана сүтімен, пәк көңілмен, бесік жырымен еш алаңсыз өсе береді. Тілі шығып, ес кіргенде оның өмірге деген көзқарасы, өз танымы, талғамы бейімделе бастайды.

Ата-ана әлпештеген сәбиін мектепке, яғни, ұстазға табыс етеді. Кешегі жансыз тұрған ғимарат іші бала есігін айқара ашқан күні жан бітіп, түрленіп шыға келеді. Сол мезетте ұстаз тағдыры – бала тағдыры, бала тағдыры – қоғам тағдыры басталады. Бір-бірімен біте қайнасқан шырғалаңы мен шытырманы, қуанышы мен шаттығы мол өмір тізбектеліп, кете береді....

Бала – болашақ. Ертеңгі күннің қандай болатыны солардың білімі мен тәрбиесінен, рухани байлығының дәрежесінен көрінеді.

Ата – дәстүр сырын ұғына бермейтін, еуропалық еліктеушілік басым, нашақорлық пен қылмыстың үдеп, ақпараттық технологияның дамып тұрған шағында жас ұрпақтың теріс жолға түсіп кетпеуінің алдын алып қалай сақтандыра аламыз? Мұхтар Әуезов «Еккенің тікен болса, орғаның балауса болмас» деп нені меңзеді? Астарында не жатыр?!

Мен – ауыл мектебінің ұстазымын. Бірақ «ғалым да, шахтер да білім алып, бас иетін» ұстаз кәсібінің жауапкершілігі мол. Менің ісім – қасиеті мен құдыреті мол сөз өнері. Ұстаз, тіл мен әдебиет пәнінің маманы ретінде баланың қай қырына әсер ете аламын «өмір» атты асау өзенге өзімен бірге алып кетуіне не бере аламын?!

Сөз өнері, өзінің атында тұрғандай шәкірт оқығанын, көргенін, сезгенін, танығанын, қызыққанын, ұққанын, одан қандай әсер алғанын, қалай қабылдағанын, ойына не түйгенін, қандай тәлім-тәрбие алғанын, бүкіл жан…