Өзіңді жақсылықпен таразыла 2-сынып сабақ жоспары

Бекітемін:___________

05.11.2018ж -2 «В», 2«М», «Г», «Ғ»

07.11.2018ж -2«Ж», «Б», «Қ»

08.11.2018ж -2«Ә», «З», «К», «Л»

Мектеп: №6

Мұғалім: Қаный Ләззат

Сабақтың тақырыбы: Өзіңді жақсылығыңмен таразыла (І сағат)

Құндылық: Дұрыс әрекет.

Қасиеттер: мейірімділік, қайырымдылық

Сабақ барысы

Мақсаты: оқушылардың жақсылық туралы көзқарастарын қалыптастыра отырып,дұрыс әрекет құндылығының мәнін ашу.

Сабақтың міндеттері:

Білімділік: Оқушыларды жақсылықты бойларына сіңіруге, қайырымды болуға үйрету.;

Дамытушылық: Оқушыларда сенімділік қасиеттерін дамыту;

Тәрбиелік: Оқушыларды жауапкершілікке тәрбиелеу.

Ресурстар:

Мұғалімдерге арналған әдістемелік

Ы.Алтынсарин «Балалар әдебиеті», аудиожазба, дәптер, оқулық.

Сабақ барысы:

Ұйымдастыру кезеңi.

Сәлемдесу, оқушылардың көңіл-күйін сұрау, сабаққа қатысуды тексеру.

Шаттық шеңбері

Қайырлы күн!

Ормандар мен далалар.

Қайырлы күн!

Достасқан бар балалар.

Қайырлы күн!

Біздің мектебіміз.

Қайырлы күн!

Жора-жолдас, ұл мен қыз!

(қолымызды жоғары созамыз)

(қолымызды жанымызға созамыз)

(алға еңкейеміз)

(бетін шеңберге беріп, қол шапалақтайды)

Шаттық шеңбері

Жаңа тақырыпты қайталау

Балалар біздің тақырыбымыз өткен сабақта «Өзіңді жақсылықпен таразыла» болды.

Жақсылық деген сөзді қалай түсінесіндер?

Жақсы адам болу үшін қандай қасиеттер болу керек?

Жақсылық жасағанда қанда сезімде боласыздар?

Шын жүректен жақсылық жасау әрбір адамның парызы. Ақ пейіл, жылы лебіз, ізгі жақсылықтың нышаны. Айналаңа әрдайым мұқият қарау, сыпайы болу, әдептілік көрсету, көмек қолын созу, жанашырлық таныту жақсылық болып саналады. Басқаларға жақсылық жасасаң, жаның жадырайды. Басқалардың жақсылығын сезінгенде ерекше қуанышқа бөленесің. Жақсылық жасау – адамның шынайы табиғаты.

Оқушылар өз ойларымен бөліседі

Дәйексөз:

Жақсылықтың үлкен-кішісі болмайды.

Нақыл сөз

Дәйексөздің мағынасын қалай түсінесіңдер?

Дәптерге көшіріп жазу.

2-рет ұлдарға, 2- рет қыздарға айтқызу.

Бәріміз қосылып айту.

Әңгімелеу

Сәтемір хан

Ыбырай Алтынсарин

Сәтемір жеті жасар күнінде атасынан жетім қалыпты. Күндердің бір күні Сәтемір далада ойнап жүріп, бір ескі тамның түбінде шаршаған соң сүйеніп, жан-жағына қарап жатса, бір аяғы ақсақ құмырсқа тамның төбесіне қарай өрмелеп барады да, орта шеніне барғанда құлап түседі, тұра салып тағы да өрмелейді, манағыдан гөрі жоғарырақ барғанда тағы құлап түседі. Үшінші рет құмырсқа және тырмысады, ақыры бар күшін салып, қисая-мисая барып, тамның төбесіне шығып кетеді. Мұны көріп Сәтемір ойға қалды: жан-жануардың ең кішкентайы осы құмырсқа-екеш құмырсқа…