Жеңге және жезде мектебі жалғасы туралы мақала

Жезде және жеңге мектебі (жалғасы(

Қазақ шаруасына-ғұмыр бойы азды-көпті.жиған-терген мүлкі мен малына ие боларлық ұрпақ, мұрагер ұлдың әр отбасында керектігі қай дәуірде де болды.Ол сонау патриархалды отбасынан бастап күні бүгінге дейін мәнін жоймай келеді. «Ұлдың аты-ұл ғой шіркін,қашан да,шаңыраққа ие болып қалатын.»Ең алдымен,әр дәуірдегі отбасы балаларын өмірдегі өз қаракетін,өз тәжірибесін, қоршаған орта туралы өз түсінігін,әлем және жер бетіндегі,қоғамдағы құбылыстарды өз пайымымен үйретуді парыз санаған.Ер баланы тәрбиелеуде әкенің міндеті басым болған. «Ұл-ұяты әкеге».«Әке көрген оқ жонар», «Атаның ізін-ұл басар.» Қазақ отбасында әке ұлына өз білгенін, өнерін,еңбек дағдысын айтып үйреткен, жалықпай жаттықтырған.Қазақ отбасында ер балаларды ерекше қадірлейтін.Тіптен оның ең алғаш атқа мінгенін де,бір жаққа жолаушы жүргенін де,алғаш рет шаруашылыққа араласқанын да шашу шашып, қуанышпен атап өтетін, «тоқым қағар», «тырнақ алдысы»деп жақын туыстары мен көрші-қолаңдарын шақырып кішігірім той- томалағын жасайтын. Ұл туғанға күн туған емес пе. Шаңырақта ұл өсіп келе жатқаны, оның бозбалалық шаққа жетуі үлкен ғанибет."Ертең сегіз қырлы, бір сырлы" жігіт қалыптасуы шарт. Ол үшін үлгі-өнеге тәрбие қажет. Ұлдың сәбилі

Ховдобай Орик ( №1 Чернорецк ауыл мектебінің бастауыш сынып мұғалімі) 22.1118