Жусан исі презентациясы қазақ әдебиеті 5 сынып

Жусан иісі

Алыста қалған балалық шағым ...Ойымнан жарғақ сары тоны қаудырлаған тобығы тайған сол аяғын сүйрете жүгіретін , шілбиген ақсақ қара бала бір кетпейді.Көзімді сәл жұмсам –ақ: шуылдаған балалардың ең соңында сол аяғын жер сыпырғандай көлденең сүйретіп , есі қалмай , далбақтай жүгіріп келе жатқан Аянды көргендей болам.Сондайда ол алқына шыққан әлсіз, жіңішке дауыспан: «Ей , тоқтаңдаршы , мен сендерге бүгін кешегіден де қызық ертегі айтамын » ,- деген жалынышты үнінін естимін .

Әуелде біз – балалар оның ертегі айтатынын білгеніміз жоқ .Ол әжесі екеуі біздің ауылға қырық екінші жылдың жазында көшіп келген.Мал дегеннен, тек бұзаулы сиыры бар еді.Аянның әкесі майданға аттанып , туған анасы содан екі ай бұрын қайтыс болыпты.Біздің ауылда әжесінің жамағайын төркіндері бар екен ,соларды сағалап келсе керек .

Біз ,балалар , көшеде екіге жарылып ап ,қағазға топырақ орап, бұрқылдата лақтырып , атысып ойнап жүргенбіз.

...Ойынның осындай бір қызу шағында біздің « атаман » Садық кілт тоқтай қап:

Әй, анау кім,ей?- деген .

Бәріміз сол нұсқаған жаққа қарадық.Анадай жерде:шолақ жең , ақ жейде , тізеден жоғары қысқа қара шалбар киген ,кекіл шашы бар , мұнтаздай бір бала тұр екен .біз қараған кезде ол өзінше әлдеқандай боп кейкиіп , екі қолын қалтасына сап ,шіреніп қойды.

Ойынды тастай сала бәріміз бірдей топырлай жүгіріп , әлгінің қасына келдік. Адам көрмегендей бір-бірімізді кимелеп ,қоршалай тұра қалдық.Үстіміздегі киімнің кімдікі қара , кімдікі ақ екенін біліп болмайды, баттасқан шаң-топырақ .Шетімізден ит талағандай ,алым-жұлым,алқа-салқамыз. «Бұл кім – ей ? Қайдан келген – ей ? » -деп бір-бірімізді түртпектей береміз.Өзіне бастан-аяқ шұқшия қарап шықтық.Ол да сынағандай әрқайсымызды бір-бір шолып өтті.Біздің ұсқынсыз түрімізге көңілі толмаған сияқты, шолақ танауын тыржитып қойды.Қоңырқай жүзі тершіп,маңдайындағы біркелкі етіп қиылған кекіл шашын үрлеп тұрды.Кекіліміз жоқ бізге оның сол қылығының өзі кереметтей сүйкімді көрініп , қызыға қарадық.

Кекілін қара ей, өзінің ,жаман әліне қарамай , - деп қағытып өтті Есікбай.Біз күлкіміз келмесе де оның сөзіне қошемет білдіріп, сықылықтай күлдік.Жаңа келген бала қызараңдап , теріс айналып кетті.

Иә, -деді томсырайып тұрған бала сөзіне күлімсіреп ,- қоңыр сиырымыз бар.

Атың кім?

Аян.