Ауылым алтын бесігім тақырыбындағы қазақ әдебиеті мақаласы

Ауылым-алтын бесігім

Армысың! ардақты ауыл-Кепебұлақ,

Өзіңнен мен қалайша кетем жырақ.

Өзіңнен өмір бойы өлең алып,

Өзіңді өле-өлгенше өтем жырлап,-деп ақын Н.Исахметов атамыз жырлағандай,әр адамға-өз ауылы,кіндік қаны тамған жері бәрінен де ыстық болары анық.Менің ауылым-Кепебұлақ,өзі шағын ғана ауыл болғанымен небір талантты жастарды тәрбиелеп шығарған киелі мекен. Ауылымның әрбір тасы да,құмы да тұнып тұрған шежіре.Ауылымыз төсінде алтын астығы жайқалған,төрт түлік малы өрістеген ырысты жер. Өзі шағын ғана ауыл болсада,ауылдың мәдениет үйі,емханасы және ауыл атындағы мектебі бар.Кей-кездері ауылымды есіме түсіріп біраз көңілім босап қалады.Дәл,осындай сезім ауылда туып өскен әрбір адамның басында болады,бұл сезім ауылға деген үлкен,сағыныш және керемет бір сезім.

«Ауылдан адам көшкенмен,

Адамнан –ауыл көшпейді»-деген өлең шумақтарының мән-мағынасын енді ғана түсінгендеймен. Себебі,қаланың күйбелең тіршілігінен шаршап, өз туып өскен жерімізге баратын болсақ,басымыздағы бар ауыртпашылығымызды ұмытып кетеміз.Ауыл бізді өзінің көркем табиғатымен құшақ жая қарсы алады.Сондықтан қайда жүрсекте,өз ауылымыздың тарихын,оның табиғатын ешқашан жадымыздан шығармауымыз керек.Әр адам өз ауылының-кішкентай бір бөлшегі.

Абылай хан атындағы Қазақ халықаралық қатынастар және әлем тілдері университетінің2-курс студенті Иманғожаева Аяжан Айдарқызы