Мен баланың шырағын жағу үшін мектептемін эссесі

Мен баланың шырағын жағу үшін мектептемін.(эссе)

Ұстаз болу-жүректің батырлығы, Ұстаз болу-сезімнің ақылдығы Ұстаз болу-мінездің күн шуағы, Азбайтұғын адамның алтындығы.

Ғ.Қайырбеков.

Мен Арипова Улбала барлық ұстаздар секілді мұғалім болуды бала кезімнен армандадым.Ол кезде «мұғалім» ұғымы мен үшін ең қадірлі де қастерлі еді. Өйткені өз әпкем маған алғашқы ұстаз болды. Әпкем өз бойындағы жақсы қасиеттерін,білімдерін берді.Мен әпкеме еліктеп ұстаз болуды армандадым.Мектеп бітіріп жоғары оқу орнына түскенде қуанышымда шек болмады, себебі осы уақыттан бастап мен өзімен үлкен міндет артылғанын түсіндім.Ол міндет –шәкірт бойына жақсы білім нәрі мен тәрбие беру еді. Мұғалім болу деген не ? Мен ол сұрағымның жауабын ең алғаш рет мектеп кабинетіме кіріп алғаш балалардың бал бұл жанған жүздерін көріп,барлық мұғалімнің басынан өткен қорқыныш пен үрей мен өмірдегі нағыз сабақ қоңырау үнін естіген сәтте ғана мен шын мәнін де мұғалім болу деген сұрақтың жауабын түсіндім. . Мұғалім болып қызмет істегеніме де отыз бір жыл болыпты.Әрбір сабақ сайын мен өзіме ерекше бір әсер аламын. Мен тек қана оларды үйретіп қана қоймаймын,өзіме көп нәрсені үйрендім.Мұғалім болып істеген уақытымда түсінгенім мұғалім ол оқытушы ғана емес,ол бағбан.Әрбір сабақ сайын мен өзіме ерекше бір әсер аламын. Балалар маған төзімді,қайырымды болуды өзімді де өзгелерді түсінісуді үйретті.Бұл мұғалім үшін қ