Шолаққарғалы ауылының тарихы туралы тарихи шолу

Шолаққарғалы ауылының тарихы

Шолаққарғалы ауылы ХХ ғасырда шағын екі үйден тұратын мал шаруашылығымен айналысатын қазақ отбасыларының шағын қыстағы болатын. Ал ауыл кеңес үкіметінің колхоздандыру, совхоздандыру кезінде шамамен 1930 жылдары салынған. Ол кездері шағын ауылды «Заготовка скота» деп атаған. Себебі, ауылдың негізгі күн көрісі мал шаруашылығы болған. Ұлы Отан соғыс жылдары ауыл майданға ет өнімдерін ең жоғарғы көлемде жіберіп отырған. Соғыс босталғанда ауыл жастары майданға кетіп, ауылда тек қарт адамдар қалған. 1949 жылы сол кездегі ең керемет үйлер «хан үйлері» деп аталатын. Сол үйлер бой көөтерген шағын көркем табиғатты жол бойының екі жағында орналасқан ауылда бір ғана қазіргі Қазақстан көшесі болды. Ауылдың аймағанда 3,5 гектар алама ағашы, көптеген егін алқабы болған. Ауылдың шығыс жағында Шолаққарғалы өзені, оңтүстігінде шағын көл орналасқан. Сонымен қатар кеңес өкіметі кезінде орыс, қазақ, корей, неміс, татар, ұйғыр ұлттары тату –тәтті өмір сүрді. Сол жылдары мәдениет үйі, кітапхан, мед. пункт халыққа қызмет атқарды. Ауылда Полеев М., Пусь И., Умбетов К., Троян, Захаров М. сынды соғыс ардагерлері өмір сүрді. Жаманбалаев Арпабай сияқты беделді ауыл қарттары ауылдың бірлігін сақтауға зор үлесін

1975-1978 жылдар 800 бас сауын сиырға арналған сүт комплексі пайдалануға берілді. Аудан бойынша ең ірі сүт фермасы атағына ие болды. Сү.т фермасында А.П.Лаврентьев басшылығымен Көпшілбаева Күләйхан, аудандық советтің депутаты, М.П. Цебульскас т.б. атақты сауыншылар Альмухамедова М., Дәутбаева Р. сияқы ардагерлер жұмыс жасады.

1971 жылы алғашқы 4-жылдық бастауыш мектептің қабыырғасы қаланды. 1971-1975 жылдар Новичкова Л.Д. басқарды.

1995 жылдан бастап бастауыш мектеп Шолаққарғалы орталау мектебі болып ауыстырылды. Сол жылдан бастап мектеп директорлық жұмысын Абдархимов Құдайберген Додабайұлы басқарды. Мектепте 71 оқушы оқып,оларға 19 мұғалім сапалы білім береді. Ауылда Әбдібаев Бақыт ақсақал басқарған «Ақсақалдар алқасы» ауылдың тұрмыс-тіршілігіне белсене араласып, ауылда береке-бірлікті сақтауға зор үлесін қосып келеді. 2005 жылдан бастап ауылға отанына оралған қандастарымыз да қоныс тепкен. Ауылдағы ұлттық дәстүрді қалыптастыруға үлестерін қосуда. Қазіргі таңда ауылда 250 түтін, 1100-ден аса адамдар тұрады.