Туған жер – тұнған шежіре тақырыбындағы мақала

Алматы облысы Қапшағай қаласы №5 орта

мектеп мектепке дейінгі шағын орталықтың

қазақ тілі мен әдебиеті пәнінің мұғалімі

Жумадилова Айнұр Әнуарбекқызы

Туған жер-тұнған шежіре

Менің туып өскен өлкем Шығыс Қазақстан облысы, Зайсан ауданы,Қаратал ауылы.1992 жылы мектеп табалдырығын аттап 2003 жылы Қаратал орта мектебін бітіріп,осы жылы Алматы қаласындағы Қазақ Мемлекеттік Қыздар Педагогика инстутының педагогика психология факультетінің мектепке дейінгі тәрбиелеу мен оқыту ісінің әдістемесі мамандығына грантқа оқуға түсіп, 2007 жылы оқуымды бітіріп шықтым.2007 жылдан 2010 жылға дейін кітап дүкенінде консультант болып жұмыс істедім.2010 жылы қыркүйек айында Қалқаман ықшам ауданындағы №157 жалпы білім беретін мектептің даярлық сыныбына мұғалім болып жұмысқа орналастым.2012 жылы Қазақ Мемлекеттік Қыздар Педагогика Университетінің «Қазақ тілі мен әдебиеті» мамандығына оқуға түсіп 2014 жылы бітіріп шықтым.2015 жылы Алматы облысы Қапшағай қаласына көшіп келдім.Осы жылы күзде Қапшағай қаласындағы №5 орта мектебіне қазақ тілі мен әдебиет пәнінен орыс сыныптарына мұғалім болып жұмысқа орналастым.Бүгінгі күнге дейін осы мектепте қызмет атқарып келемін.Жетістіктерім де аз емес.

Өз туған жеріме келетін болсам «Туған жердің түтіні ыстық» дегендей ауылымды сағынамын.2005 жылдан 2015 жылға дейін Алматы қаласында тұрдым.2015 жылы шілде айында отбасы жағдайына байланысты Қапшағай қаласына көшіп бардым. Қапшағай қаласы 1970 жылы құрылған. Қала туралы деректерге сүйенсек,1853 жылы топограф Сонин өзен арқылы өткел ретінде және әскери бекініс құрылысын салуда осы жерді таңдапты. Күзет және қызмет көрсету мақсатында гарнизон құрылса, кейіннен кентке айналған.Қапшағай шатқалында су электр стансасын салу идеясы сонау 1942 жылы басталса, 60-жылдардың басында «Гидропроект» бүкілодақтық жобалау-іздеу және ғылыми-зерттеу институтының қазақ филиалында Қапшағай ГЭС-інің жобалау жұмыстары толық аяқталған.

Туған жерім Зайсан ауданы Қаратал ауылы туралы айта кетсем «Зайсан» деген жер ежелден дүние жүзі ғалымдарының,елбасыларының назарын аударған екен.1860 жылдарда Зайсан қаласының іргесі қаланды.Содан бері,ел мемлекеттің аса маңызды тарихи орны болып саналады.Бұл өңірде қазақтың найман,керей,уақ руларынан тараған тұзақшы,ақболат,қожан,санияз ата-баба ұрпақтары өмір сүрген.Менің елім тұзақшы ұрпағынан тараған екен.

Аудан-ауыл шаруашылығы бағытында жұмыс істейді.Мал,егін шаруашылығымен қоса,ірі бау-бақша мен жеміс –жидек дақылдарымен өркендеп,мол табыстарға ие болған өлке.

Табиғаты қысы суық,жазы ыстық.Зайсан ауданында негізінен қазақ,орыс,татар ұлт өкілдері тұрады.Жергілікті халыққа бай аумақты аймақтар:Қаратал,Сарытерек,Дайыр,Қарабұлақ ауылдары.Жалпы,аудан өміріндегі ең ауыр және жауапты болған кезең-Ұлы Отан соғысы жылдары болды.

Зайсан қазақ тарихында айшықты іздері жасалған қойнауы құт, жері бай киелі өңір. Ол облыстың оңтүстік шығысында, Сауыр, Тарбағатай тауларының оңтүстік сілемдерімен, Зайсан қазан шұңқырының оңтүстік жағымен Қара Ертіс өзенінің солтүстігіне созылған алқапқа орналасқан. Батыста Тарбағатай, солтүстікте Күршім аудандарымен, шығыс пен оңтүстік Қытай елімен шектеседі.

Бұл өңірде мәңгі мұз басқан тау да, Альпі биіктігі де, ну орман да, айдын шалқар көл, сарқырай аққан өзендер де, өркеш-өркеш бұйра құмда, гүл, жеміс-жидекке оранған сай-салалар да бар.…